featuredOpinie

Diftarfetisjisme

vuilnis© Martijn van Butselaar

We leven nu 24 uur met diftar, hét nieuwe afvalbeleid van de Gemeente Arnhem. Na uren van politiek gesteggel in de Gemeenteraad en elke keer weer geluiden om het niet door te laten gaan is het er dan toch. Maar diftar is met 2-0 achterstand begonnen bij mij, dat terwijl ik nog niet eens zo tegen het idee achter diftar (de vervuiler betaalt) ben.

Het lijkt er op dat ondanks alle vragen die het College van Burgemeester en Wethouders hebben gekregen er meer ruimte was voor wensdenken dan problemen oplossen. In Geldermalsen bijvoorbeeld, waar vorig jaar er problemen ontstonden met nieuwe afvalpassen. En in Amstelveen trok de D66 aldaar de pas in twijfel en gaan ze in 2021 een proef starten met het openen zonder pas. Hier in Arnhem blijken er onjuiste passen te zijn geblokkeerd, en dan ook nog eens een dag te vroeg, zo valt te lezen in De Gelderlander.

Voor mij was het de eerste keer dat een container niet open ging. Een buurman had de container open gekregen. Maar toen ik eenmaal mijn afvalpas langs de scanner haalde kreeg ik een onaangenaam bericht: “pas ongeldig”. Daar stond ik dan, met zes zakken aan stinkend afval en mijn goede gedrag. Enigszins boos liep ik weer terug naar huis om de afval tot aan het moment van schrijven in de gang te houden. Naast de container dumpen is niet mijn stijl.

Het is echter exemplarisch voor het diftardebacle. In de Arnhemse Gemeenteraad heeft wethouder Cathelijne Bouwkamp keer op keer beterschap beloofd. Er zou beter gecommuniceerd worden, burgers zouden actief benaderd worden en het zou gaan werken. Een nipte meerderheid van de raad bleef achter de plannen staan, en bij de laatste stemronde was de meerderheid 50% plus één. Om over draagvlak in de stad niet te spreken.

Dinsdagochtend heb ik totaal veertig minuten aan de lijn moeten hangen met Suez, althans Innovim. Want Innovim is het bedrijf dat de telefoontjes afhandelt voor Suez. Veertig minuten. Vier keer werd mijn adres niet gevonden en twee keer kreeg ik de vraag of mijn adres wel echt bestaat. Ik begon te twijfelen, maar een korte check leerde mij toch echt dat De Laar een jaren tachtig-wijk is, dus het adres bestond.

Na lang zoeken kreeg ik het antwoord: de pas was geblokkeerd. Zonder bericht. Diezelfde pas was gewoon keurig geregistreerd en zou het dus moeten doen. De zenuwachtige maar vriendelijke jongen aan de lijn vertelde mij dat de pas gedeblokkeerd zou worden. Of ik nog een werkdag geduld kon hebben. Dat kan ik wel, maar het afval blijft stinken.

In de hele aanloop naar diftar had het College dit soort problemen kunnen ondervangen. Maar door elke keer weer van dit soort problemen mee te maken raakt ook mijn geduld op. Het lijkt alsof het College een diftarfetisjisme heeft opgelopen. Politiek wensdenken, prestige politiek. Dat is het geworden. De problemen zijn de wereld nog niet uit, we zitten immers pas in de tweede diftardag.

Mijn afval gooi ik straks weg. Als de container weer weigert dump ik het ernaast. Dat mag niet, en ik vind het verschrikkelijk om te doen maar na al die uren discussiëren en debatteren in de Gemeenteraad had het Arnhemse College wel met een bijna waterdicht plan kunnen komen. Nu heb ik alleen een afvalwijzer en zes zakken stinkend afval in mijn gang.

Ioan Andrei Vreeling
Latest posts by Ioan Andrei Vreeling (see all)

Reageer hier

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.